นายสมศักดิ์ อ่อนอ้น ปธ.ชมรม ลส.ชบ.จ.เชียงใหม่
ในนามคณะทำงานจัดหาดอกไม้จันทร์จังหวัดเชียงใหม่
นำสมาชิก ลส.ชบ.ครู ข.ไปสอนวิธีทำ การประดิษฐ์ดอกไม้จันทน์ ดอกชบาทิพย์ ให้กับสมาชิก
ลส.ชบ.และผู้สูงอายุ
ต.แม่คือ อ.ดอยสะเก็ด
เป้าหมายจำนวน 300 ดอก
ณ ห้องประชุมบ้าน
ครูน้อย หมู่ 1 หน้าตลาดแม่คือ ต.แม่คือ อ.ดอยสะเก็ด
และจะได้รวบรวมดอกไม้จันทน์ ดอกชบาทิพย์ ไปมอบให้กับทางจังหวัดเชียงใหม่
ในวันที่ 26 ตุลาคม 2569
เพื่อเตรียมความพร้อมในการจัดพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
โดยมี นางเหรียญทอง คำยอง เลขานุการสภาวัฒนธรรมอำเภอดอยสะเก็ดและนายประวัติ คำยอง
ให้การต้อนรับ อำนวยความสะดวกอย่างดียิ่ง พร้อมนำสมาชิก ลส.ชบ. สมาชิก
ผู้สูงอายุเทศบาลตำบลแม่คือมาร่วมจัดทำในกิจกรรมครั้งนี้จำนวน 31 คน
สำหรับครู ข.ที่มาเป็นวิทยากรสอนการประดิษฐ์
ดอกไม้จันทน์ ดอกชบาทิพย์
ได้แก่
1. นางเหรียญทอง คำยอง
เลขานุการสภาวัฒนธรรม
อ.ดอยสะเก็ด
2. นางศิรานุช อ่อนอ้น
3. นางจริยา ถาปืนตา
นางสุมาลี สุกันธา
ประธานสภาวัฒนธรรมอำเภอ
ดอยสะเก็ด และ
นายก้องเกียรติ อุเต็น รองนายกเทศมนตรีตำบลแม่คือ
พร้อมเจ้าหน้าที่เทศบาล
ตำบลแม่คือ มาร่วมเป็นเกียรติและให้กำลังใจกับสมาชิกทุกคนอย่างดียิ่ง
ขอขอบคุณทุกท่าน
ข่าวสังคมชาวบ้านประจำวันเสาร์ที่ 3 ตุลาคม 2569 โดยสินในน้ำ✍️….สะสางไม่สะสม เหตุใดที่ พระภิกษุจึงต้องสละทุกสิ่ง ลาภยศย่อมดึงดูดศัตรู ความร่ำรวยกวักมือเรียกความอิจฉา และก็แรงริษยาคือ ภัยที่น่ากลัวที่สุด สิ่งที่ไว้ใจยากที่สุด คือใจตนเอง ยามมีทรัพย์ควบคุมกิเลสได้ยาก ยามมีอำนาจ ควบคุมอัตตาได้ยาก การสะสางไม่สะสม จึงเป็นทางอันประเสริฐ ผู้หวังความสงบ แต่ยังกอดเก็บสะสม ไม่ต่างจากการหอบเชื้อไฟไว้ในอก ยิ่งกอดไว้ ยิ่งเผาผลาญใจตนเอง….เริ่มเดือนนี้ที่คนแก่จะเพิ่มสูงขึ้นอีกไม่รู้จำนวนเท่าไหร่ จากการเกษียณอายุเราลองมาฟังข้อมูลเรื่องราวของคนแก่ว่าเป็นเช่นไร แต่ขอบอกก่อนนะครับว่าไม่ได้เหมารวมกับทุกคน มันอยู่ที่ตัวใครตัวมัน แต่อยากให้เข้าใจคนแก่ โดยส่วนใหญ่พฤติกรรมแบบนี้ จริงหรือไม่โปรดพิจารณากันเอานะครับ คนแก่ยุคนี้ไม่ค่อยเสียใจ ถ้าลูกหลานปฏิเสธการร้องขอ เพราะทำใจไว้มากแล้วที่จะพึ่งใคร และพยายามทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยตัวเอง แม้จะยากเย็น และใช้เวลานานก็ตาม คนสูงวัยเมื่อพร้อมจะไปไหน จะไปทันทีเพราะไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีมั้ย จะเจ็บป่วยมั้ย จะแข็งแรงดีอยู่มั้ย ถึงไม่มีเพื่อน ก็จะไปคนเดียว แค่แต่งตัวออกจากบ้านใช้เวลาเป็นชั่วโมงแล้ว ล้มเลิกไม่ได้ ไปไหนก็ได้ และจะไม่เสียเวลานั่งคอยใคร เพื่ออะไร ทำเพื่อตัวเองทุกวันล้วน ๆ….คนแก่มักพูดตรง ๆไม่อ้อมค้อม ได้ไม่ได้ กินไม่กิน เอาไม่เอา เพราะไม่รู้จะอ้อมไปทำไม พวกเราต้องการคำตอบง่าย ๆ สั้น ๆ และตรงประเด็น คนแก่ไม่ค่อยโกรธใครง่าย เพราะเจอทุกอย่างมาเยอะแล้ว และไม่พยายามดิ้นรนแก้ไขอะไร คนแก่จะไม่พูดมาก ไม่อธิบายเยอะ ไม่สนใจเรื่องหยุมหยิมและปล่อยวาง เพราะรู้สึกเหนื่อย ถ้าจะต้องมานั่งพูดยาว ๆ เพื่อแค่เข้าใจเพียงเล็กน้อยแล้วก็จบไป คนแก่ชอบฟังเรื่องตลก หัวเราะกับเรื่องสบายใจ ไม่มีพิษภัย ฟังเพลงเพราะ ๆ ดูซีรีย์จะได้หลับสนิท ไม่มีความทุกข์ค้างคาในหัว คนแก่ไม่ชอบต่อปากต่อคำ เถียงทะเลาะ ใครจะทำอะไรก็ทำ ไม่สน เพราะไม่ใช่ชีวิตเรา….คนแก่ไม่มีงานลอยกระทง สงกรานต์ ปีใหม่ แค่จำวันเกิดตัวเองได้ก็บุญโขแล้ว คนแก่ไม่รอคอยอะไร เราไม่ต้องการความพร้อม หรือความสมบูรณ์แบบอีกต่อไป วันนี้แค่เดินได้ด้วยตัวเอง ไม่พึ่งพาใคร มีเพื่อนเที่ยวบ้าง กินข้าวได้เอง นอนอิ่ม ก็ถือว่ามีวาสนามากแล้ว คนแก่เวลาชีวิตเหลือไม่มาก เวลาที่เหลือหาความสุขให้กับตัวเองให้มาก อย่าเอาเวลาที่เหลืออยู่ไปจมปลักอยู่กับลูกหลาน เพราะว่าพวกเขายังจะอยู่ดูโลกใบนี้ไปอีกนาน แต่คนแก่ยังไม่รู้ว่าจะมีพรุ่งนี้หรือไม่ เพราะในแต่ละวันในตอนเช้า ถ้าตื่นขึ้นมายังมีลมหายใจ ยังมองเห็นพระอาทิตย์ขึ้น ถือว่านั้นคือกำไรชีวิต เวลาที่เหลืออยู่ ขอย้ำว่า อยากกิน กิน อยากเที่ยวถ้ายังเดินทางได้ ขับรถได้ สายตายังมองเห็น ไปเลย และขอให้ดูแลตัวเองให้มาก หมั่นออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ แก่แล้วไม่มีใครรักเราเท่ากับตัวเราเอง
....สินในน้ำ