[ เกิดสถิตย์ จิตจ้อง ร่ำร้องความ ]

บอบบาง ร้างโรย ลงโรยร่วง
ปลิวลับ กลับบ่วง ห่วงโหยหา
นานแล้ว ไกลลิบ กะพริบตา
เย็นย่ำ คำว่า สาริกาดง

เวิ้งว้าง กลางทุ่ง รุ่งเช้า
น้ำค้าง สว่างเงา เผาผง
หางด้วน บ้าหมู ประตูตง
บุปผา สง่าวงศ์ บรรจงเกวียน

พร่างพริ้วโปรยปรายในสายลม
แตกดิน ถิ่นร่ม ล้มวิงเหวียน
ทางหมากทางพร้าวร้าววิงเวียน
ฝุ่นควันปั่นเหี้ยนเลี่ยนเริงรมย์

สับรุก เพคา คราพังภาพ
ไม้เลื้อย ไมยราบ ทาบไถถม
นาดิน นาดอน ร้อนรอตม
ติดแอก แปลกร่ม ล้มเหงื่อไคล

รอลิ้ม ชิมน้ำ โครงคำคลื่น
เมฆหมอก ดาษดื่น ชื่นฉ่ำไหล
อิฐหิน ดินก้อน ร้อนราวไฟ
ผลิแตก สาแหรกไหว ลงไพรพลอง

ง้วนกวินกลิ่นโคลนขาวโพลนเทือก
เมล็ดพันธุ์สวรรค์เปลือกยะเยือกข้อง
ก่อนบุหงา ทั้งมวล เย้ายวนมอง
เกิดสถิต จิตจ้อง ร่ำร้องความ

บทกวี : คาวบอย คอยไซวิน

ขอขอบพระคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็

Related posts